Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010

Άλλη μια νύχτα

.
.
 







5.10 π.μ.
Γυρίζω αριστερά το κλειδί στην μίζα και βγαίνω απο το αυτοκίνητο.Τα βήματα μου αργά.Τα ρούχα και τα μαλλιά μου νοτισμένα απο καπνό και αλκοόλ.Μπαίνω μέσα στο σπίτι και βλέπω τον πατέρα μου να ετοιμάζεται για δουλειά.-Καλημέρα.-Καληνύχτα.Ξαπλώνω στο κρεβάτι και η μουσική ηχεί ακόμα στα αυτιά μου.Όχι σαν μελωδία.Ένα συνεχόμενο υπόκωφο βουητό.Σαν να έχεις ένα σμήνος μέλισσες μέσα στο κεφάλι σου.Ναι,κάπως έτσι.Κλείνω τα μάτια και κατακλύζομαι απο εικόνες.


Σε ένα μικρό δωματιάκι δένουμε τις μηχανές.Μπαταρίες.Φλας.Κάρτες.Ταχύτητα κλείστρου 1/60.Διάφραγμα 5.6.ISO 200.Έτοιμοι.-Φύγετε.Μια μικρή δόση άγχους ανεβαίνει στα χείλη.Βαθιά εισπνοή και ξεκινάμε.-Κοιταξέ με.Γύρισε μου λίγο στα δεξιά.Πιο ψηλά το πιγούνι.Τα χέρια ελαφρά πιο πίσω.Πόζαρε στον φακό λες και είναι ο εραστής σου και θέλεις να τον δελεάσεις.Ξανά.Χαμόγελο.Το 'χουμε.


Η ώρα περνάει.Η μουσική δυναμώνει.Τα μπουκάλια διαδέχονται το ένα το άλλο και οι άνθρωποι γίνονται πιο χαλαροί.Γελάνε.Χορεύουν.Τραγουδάνε.Ξεφεύγουν.-Bella! Bella! Με πιάνει απο την μέση και αρχίζει να με χορεύει.-Parlare italiano?-No.Kάνω μια στροφή χαμογελώντας και ευγενικά τον απομακρύνω απο πάνω μου.Αγοράζει πέντε φωτογραφίες  και με φιλάει απαλά στην άκρη του κεφαλιού μου.-ciao bella!-Ευχαριστώ.Καλή συνέχεια.


Τώρα όλοι είναι όρθιοι.Έχουν τα χέρια σηκωμένα ψηλά και βγάζουν ότι έχουν μέσα τους με όλη την δύναμη που διαθέτουν.Πίκρες,απογοητεύσεις,αγάπες,απώλειες,σκέψεις,άγχη,ανασφάλειες.Τα βάζουν όλα σ'ένα ποτήρι και τα πνίγουν στο οινόπνευμα.Έστω και για λίγο. Ανάμεσα τους εγώ.Προσπαθώ να περάσω χωρίς να ενοχλήσω.Δείχνοντας να συμμερίζομαι αυτή τους την ανάγκη για διασκέδαση.Μια διασκέδαση που δεν καταλαβαίνω.Που δεν την έχω κάνει ποτέ δική μου.Αλήθεια εγώ πως διασκεδάζω? ...


Η δουλειά τελείωσε.Ο τραγουδιστής συνεχίζει μιλώντας για μεγάλους έρωτες.Παντού σκοτάδι.Και μόνο αυτός λουσμένος στο φως.Κάτω απο την σκηνή χορεύουν αργά μικρές μελαγχολικές φλόγες.Προδίδοντας πληγωμένες καρδιές που προσπαθούν να ξεχάσουν.Ή να θυμηθούν ίσως.Λύνω την μηχανή.Κλείνω ταμείο και μετράω τις φωτογραφίες που έμειναν.Μια τελευταία ματιά στους ανθρώπους αυτούς που δεν πρόκειται να ξαναδώ.Στις στιγμές που με ένα πάτημα του κουμπιού,συνέλαβα με τον φακό μου και ύστερα χάθηκαν.
-Καληνύχτα.-Καλό ξημέρωμα.Τα λέμε άυριο.


To κορμί μου πονάει.Και ο Μορφέας αργεί να έρθει.Προσπαθώ να αποβάλλω τον θόρυβο απο τον χώρο και τα χρώματα που στροβιλίζουν το μυαλό μου.Να διώξω όλη την ένταση και το άγχος.Να σκεφτώ κάτι όμορφο και ήρεμο.
Μπλε και ζαλάζιο.Ησυχία και καθορότητα.Άρωμα γιασεμιού και ένα ζεστό βλέμμα.Να με κοιτάει με αγάπη και τρυφερότητα.Με γαληνεύει.Με νανουρίζει.Και αποκοιμιέμαι. 





8 σχόλια:

dim juanegro είπε...

ένα σμήνος μέλισσες μεσα στο κεφάλι σου
πότε να μοιάζει η ζάλη σου γλυκιά
και πότε ανώφελη ζαλάδα
με όφελος όμως στο μυαλό
στο βλέμμα και στο κλείστρο
όλα σαν μένουν ανοιχτά
αρπάζουν φως και οίστρο...
κι εκεί ελεθερώνεσαι
γίνεσαι εσύ το γιασεμί
και νανουρίζεσαι
σε μια στιγμή
σε ένα παιχνίδισμα του φλας
σωπαίνεις μια
και δυο χαμογελάς...

Ολοζώντανο κείμενο.
σαν να μου φάνηκε πως έβλεπα το φλας κι άκουγα το νανούρισμα...

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΤΕΛΕΙΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΟΥ ΛΙΜΑΝΑΚΙ.
ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ.
ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ:)))

Elen Chamelen είπε...

Ούτε εγώ καταλαβαίνω την διασκέδασή τους,αλήθεια...
Και ούτε θέλω ποτέ να την καταλάβω...
Όμορφη η φωτογραφία σου...
Σε χαιρετώ λιμανάκι μου..

Unknown είπε...

Πόσες αλήθειες κρύβονται άραγε πίσω απο μια φωτογραφία..
Πόσες μέλισσες τριβελίζουν το μυαλό μας;;;;

Chrisa είπε...

Η φωτογραφία με γυρνάει κάπου αλλού..
Σε κάποιος άλλες εποχές ίσως..
Το κείμενο σου περιγράφει το τώρα..
Συναισθήματα που όλοι τα έχουμε νοιώσει..Ξημερώματα..Ανατολές..
Πολύ όμορφο και εκρηκτικό..
Να περνάς όμορφα!

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΠΕΡΑΣΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΥΧΗΘΩ ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ,ΠΙΟ ΓΛΥΚΑ ΑΠΟ ΤΣΟΥΡΕΚΙΑ,ΠΙΟ ΓΕΡΑ ΑΠΟ ΑΒΓΑ,ΠΙΟ ΤΥΧΕΡΑ ΑΠΟ ΑΡΝΙΑ :)))))

Aristodimos είπε...

Καλό μηνα με αρωμα γιασεμιού στο φιλόξενο λιμανάκι σου ,

Καλη Ανάσταση εύχομαι απο καρδιάς και μια Χαρούμενη Πασχαλιά να εχεις με τους ανθρώπους που σε αγαπούν.

Αρης

AlexStre είπε...

πολύ όμορφο, ζωηρό και πάνω από ολα ζωντανό κείμενο...πραγματικά έβλεπα τις εικόνες να διαδέχονται η μια την άλλη με υπερβολική ταχύτητα...μπορώ να πω οτι αγχώθηκα για λίγο!

χαίρομαι που σε ανακάλυψα! : )