Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2016

Αφιερωμένο...







Πλέον κοιμάμαι στην μεριά σου.  Στην αρχή ήταν λίγο περίεργα.Σαν τότε,θυμάσαι? Που μετακινήσαμε το κρεβάτι πιο δεξιά για να βάλουμε το κομοδίνο σου και νιώθαμε σαν να βρισκόμαστε πάνω σε σχεδία και επιπλέουμε στην θάλασσα. Θυμάσαι?

Χρησιμοποιώ και τα τέσσερα μαξιλάρια που έχουμε στο κρεβάτι για να κοιμηθώ. Στο ένα ακουμπάω το κεφάλι μου. Το δεύτερο το τοποθετώ στην πλάτη μου. Για να αισθάνομαι το κορμί σου πίσω απο το δικό μου να με περικλείει. Το τρίτο ανάμεσα στα πόδια μου. Για να αισθάνομαι τα δικά σου δεμένα με τα δικά μου. Και το τελευταίο το σφίγγω στην αγκαλιά μου. Για να νιώθω τα χέρια σου τυλιγμένα γύρω μου. Κλείνω τα μάτια μου και σκέφτομαι την ρυθμική αναπνοή σου στο πίσω μέρος του λαιμού μου. Και αποκοιμιέμαι. 


Κάποτε με ρώτησες γιατί σ'αγαπάω.  Σ'αγαπάω για πολλούς λόγους. Σ'αγαπάω γιατί όταν χαμογελάς,χαμογελάνε τα πάντα γύρω μου. Σ'αγαπάω για την κάθε ζημιά-σκανδαλιά που κάνεις. Σ'αγαπάω για την παιδικότητα σου. Για την ασφάλεια που νοιώθω όταν μου κρατάς το χέρι να με περάσεις στον δρόμο. Και γιατί όταν με κρατάς πιστεύω ακράδαντα ότι όλα θα πάνε καλά και δεν με νοιάζει τίποτα άλλο. Σ'αγαπάω για τα παιχνίδια μας. Για τα ατελείωτα στοιχήματα μας. Για τις μικρές εκπλήξεις που μου κάνεις και την χαρά στο πρόσωπο σου,περιμένοντας να δεις την αντίδραση μου. Σ'αγαπάω για όλα τα αυθόρμητα γέλια μας. Και για την καθημερινότητα μας που την μετατρέπεις πάντα σε περιπέτεια. Σ'αγαπάω για τον τρόπο που μου χτενίζεις τα μαλλιά και με ξεκουράζεις μετά απο μια δύσκολη μέρα. Για το βλέμμα σου όταν ντύνομαι και με κάνεις να νοιώθω όμορφη. Και γιατί κάθε φορά που με αγγίζεις,είναι σαν να είναι η πρώτη φορά. Σ'αγαπάω για τις συνεχόμενες καινούργιες ιδέες σου και τις ανακαλύψεις σου. Σ'αγαπάω γιατί όταν σε ακούω να παίζεις μουσική σκιρτάνε όλα μέσα μου και σε ερωτεύομαι ακόμα πιο πολύ. Σ'αγαπάω γιατί δεν σταματάω στιγμή να σε ερωτεύομαι. Σ'αγαπάω γιατί δίπλα σου κάνω τα πιο όμορφα όνειρα.


Σ'αγαπάω γιατί είσαι εσύ. Και αγαπάω αυτό που είσαι.